Door het lot samen gebracht, uit het hart verder gegaan. Het bestuur bestaat uit vier vrijwilligers, lotgenoten met een totaal verschillend verhaal en toch herkenning. Met alle vier het gevoel dat er iets moet gebeuren. Dat wij het verschil kunnen maken. Samen met jou. Wij stellen ons graag aan jou voor.


Rob Hartman
, founder, voorzitter en secretaris
In 2009 wou de moeder van onze kinderen (2 dochters) scheiden. Zij vertrok van het ene op het andere moment met onze dochters van destijds 10 en 15 jaar oud. Onze oudste dochter wilt sinds die tijd geen contact meer met mij. Waarom? Ik weet het niet. Jarenlang dacht ik dat het aan mij lag. Tot iemand mij op de signalen van ouderverstoting wees en ik mij hierin ben gaan verdiepen.
Eind 2014 trok onze dochter de ruzies en het manipuleren van haar moeder niet meer. Om bij allen de rust terug te vinden is zij bij mij gaan wonen. Haar moeder zocht daarna weinig contact meer met haar en zelf wilde ze er ook geen moeite meer insteken.  Wraak lag voor de hand, maar wraak is niet de oplossing. Door mijn ondersteuning hebben ze weer goed contact. Onze dochter heeft haar moeder nodig. Net als onze oudste dochter haar vader nodig heeft. Ik hoop dat onze oudste dochter weer open zal staan voor contact en ik er voor haar mag zijn.

Zoals veel lotgenoten, ervoer ik dat de meeste hulpverleners en advocaten de signalen van ouderverstoting nauwelijks (h)erkennen. Goed helpen kunnen ze daardoor niet. Jarenlang heb ik als vrijwilliger en coach psychosociale ondersteuning geboden. Tot de tijd rijp was om zelf iets te starten en ik met de juiste mensen in aanraking kwam en Stichting KOPS 15 maart 2016 opgestart heb.

Veel kinderen en ouders denken dat ze de enige zijn die ouderverstoting overkomt. Voelen schaamte, onbegrip en ongeloof. Ik wil voor deze kinderen en ouders met de stichting daarin een verschil maken. Want je staat er niet alleen voor!

 

Tom Janssen, vice voorzitter
Ik was al jaren gescheiden toen onze twee tienerjongens ineens niet meer wilden komen. Dit was in oktober 2014. Al snel nam ik de beslissing niet alleen mijn eigen probleem op te lossen, maar om het maatschappelijke probleem van ouderverstoting aan te pakken. Zo zou ik ook andere ouders helpen. Want ook in België, waar ik woon, zijn dat er veel. Ik ben mij gaan verdiepen in het onderwerp. Als zelfstandig coach help ik ouders die in eenzelfde situatie zitten. Daarnaast organiseer ik bijeenkomsten over ouderverstoting in België en Nederland. Ook media en de overheid in België raakten geïnteresseerd. Zo lukt het mij steeds beter om ouderverstoting op de kaart te zetten.

Alhoewel deze activiteiten veel tijd kosten, ben ik daarnaast ook nog freelance ICT manager op diverse projecten en heb ik mijn vaste baan. Ik hou ervan om met verschillende mensen samen te werken. Respect, motivatie en coaching zijn zowel in mijn werk als in mijn andere activiteiten belangrijk. Dit zie ik ook terug in de waarden van Stichting KOPS.

 

Wilma de Bruin, penningmeester
Ik ben als moeder van 2 kinderen in 2007 bekend geraakt bij bureau jeugdzorg door heftige uitspraken van mijn zoontje. Hij was toen 4 jaar, de scheiding was in 2006. Daardoor 3 jaar vrijwillige jeugdzorg gehad en daar werd de problematiek alleen maar erger door het in stand houden van een vechtscheiding. Daarna 3,5 jaar ondertoezichtstelling gehad en zijn mijn kinderen 4 maanden uit huis geplaatst geweest. Door mijn (negatieve) ervaringen met de hulpverlening ben ik in 2010 begonnen met ouderbegeleiding en ondersteuning, omdat ik dat als zeer prettig ervoer in de strijd naar de waarheid. Inmiddels ondertoezichtstelling vrij sinds 2013 en werk ik nu als zelfstandige Ervaringsdeskundige voor ouders en kinderen in de jeugdhulp.

Mijn expertise ligt vooral in communicatie, coaching en trainingen in de jeugdhulp (breedste zin van het woord).

 

Koos van der Zwet, algemeen bestuurslid